|
1-در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشهای برون آ ای کوکب هدایت. 2-کی میشود ز ندبههای جمعه پیدایت کنم گوشهای تنها نشینم تا تماشایت کنم مینویسم روی هر گل نام زیبای تو را تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم. 3-مهدیا! جمعهها فراقت چه دلگیر شده و چه سخت است بر کسی که هر روزش جمعه است.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت 11:3  توسط جواد
|
|